Powrót

Różnica między zezwoleniem na pobyt stały a zezwoleniem na pobyt rezydenta długoterminowego UE

Artykuł zgodny ze stanem prawnym na dzień: 2024-03-25

Zezwolenie na pobyt stały i zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE mają wiele wspólnych cech. Oba są udzielane na czas nieoznaczony i w obu przypadkach praca cudzoziemca może być wykonywana bez zezwolenia na pracę. Co je różni? Odpowiadamy.

Zarówno o zezwolenie na pobyt stały, jak i zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE wniosek składa cudzoziemiec w urzędzie wojewódzkim. Jeżeli spełnia on warunki, wojewoda wyda zezwolenie. Każde z nich jest wydawane na czas nieokreślony, czyli cudzoziemiec nie musi starać się o kolejne takie zezwolenie w przyszłości.

W art. 87 ustawy o promocji zatrudnienia czytamy, że cudzoziemiec jest uprawniony do wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli m.in. posiada zezwolenie na pobyt stały w Rzeczypospolitej Polskiej lub posiada zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej w Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że posiadacz któregoś z tych zezwoleń ma pełny dostęp do polskiego rynku pracy i może być zatrudniony bez zezwolenia na pracę, oświadczenia o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi czy, w przypadku obywateli Ukrainy, powiadomienia o powierzeniu wykonywania pracy obywatelowi Ukrainy.

 

Zezwolenie na pobyt stały

Przepisy dotyczące udzielenia zezwolenia na pobyt stały zawarte są przede wszystkim w ustawie o cudzoziemcach (art. 195 – 210). Czytamy w niej, że zezwolenia na pobyt stały udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego wniosek, jeżeli m.in. jest dzieckiem cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE pozostającym pod jego władzą rodzicielską (po spełnieniu dodatkowych warunków), jest dzieckiem obywatela polskiego pozostającym pod jego władzą rodzicielską, jest osobą o polskim pochodzeniu i zamierza osiedlić się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na stałe, udzielono mu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej azylu, posiada ważną Kartę Polaka i zamierza osiedlić się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na stałe i spełnia łącznie następujące warunki:

  • przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej legalnie i nieprzerwanie co najmniej przez 5 lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku,
  • posiada źródło stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu,
  • posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Czytaj także: Zatrudnienie cudzoziemca – podstawowe informacje

 

Nie każdy cudzoziemiec musi wykazać 5 lat nieprzerwanego pobytu. Ograniczenia czasowe nie dotyczą następujących przypadków:

  • otrzymania decyzji o udzieleniu azylu,
  • dziecka cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, jeśli urodziło się po udzieleniu tego zezwolenia lub przed, jeśli w momencie urodzenia rodzic posiadał zezwolenie na pobyt czasowy, przebywał na podstawie zgody na pobyt tolerowany, zgody na pobyt ze względów humanitarnych, statusu uchodźcy lub udzieleniem ochrony uzupełniającej, lub dziecka obywatela polskiego pozostającego pod jego władzą rodzicielską,
  • osoby o polskim pochodzeniu,
  • posiadacza ważnej Karty Polaka.

 

Są też przypadki, w których należy wykazać pobyt inny niż pięcioletni.

Warto dodać, że stabilne źródło dochodu, o którym mowa w podpunkcie b), to takie, które powtarza się w równych odstępach czasu, czyli np. wynagrodzenie za pracę. Nie są nim np. zgromadzone na koncie oszczędności.

 

Zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE

W ustawie o cudzoziemcach (art. 211 – 225) czytamy również o zezwoleniu na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Udziela się go, zgodnie z art. 211, cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego wniosek, jeżeli przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej legalnie i nieprzerwanie co najmniej przez 5 lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku i spełnia łącznie następujące warunki:

  • posiada źródło stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu;
  • posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  • posiada potwierdzoną znajomość języka polskiego.

 

Różnice między zezwoleniami

Z powyższych przepisów wynika, że zezwolenie na pobyt stały jest wydawane dla cudzoziemców, którzy mają więzi rodzinne z Polską (polskie pochodzenie, polski małżonek, Karta Polaka). Zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE wydaje się obcokrajowcom, którzy są w Polsce ze względów ekonomicznych. Chodzi tu głównie o pracę. Cudzoziemcy, którzy starają się o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE muszą jedynie potwierdzić znajomość języka polskiego, nie mają obowiązku wykazywać więzów z Polską. Ten typ zezwolenia wydawany jest po co najmniej 5- letnim pobycie w Polsce i spełnieniu innych warunków.

 

Czytaj także: Zezwolenie na pobyt czasowy a braki formalne

 

Chociaż oba rodzaje zezwoleń wydawane są na czas nieoznaczony, to karta pobytu rezydenta jest ważna 5 lat, a pobytu stałego 10 lat. Przed końcem ważności karty należy złożyć wniosek o wymianę karty pobytu. Nie trzeba składać wniosku o nowe zezwolenie (jest ono ważne bezterminowo).

 

Szczegółowych informacji na temat zatrudniania cudzoziemców udzielają konsultanci Zielonej Linii pod numerem telefonu 19524. Szczegółowych informacji na temat składania wniosków o pobyt stały lub rezydenta długoterminowego UE udzielają pracownicy urzędów wojewódzkich.

 

Wojciech Napora (Zielona Linia 19524, Centrum Informacyjne Służb Zatrudnienia)

Źródło:

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

Wielkopolski Urząd Wojewódzki.


Uwaga! Wszystkie treści i materiały zamieszczane na portalu www.zielonalinia.gov.pl, opracowywane przez grupę redakcyjną, mają charakter informacyjny. Redakcja portalu dokłada wszelkich starań, aby informacje w nim zawarte były rzetelne i wiarygodne. Nie stanowią one wiążącej interpretacji przepisów prawnych.

Zobacz podobne artykuły:

  • Pobyt krótkoterminowy cudzoziemca a praca w RP
    Podstawowa zasada dotycząca zatrudnienia cudzoziemców w Polsce brzmi: legalna praca to legalny pobyt oraz zezwolenie na pracę. O ile z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę obcokrajowiec może być zwolniony, o tyle dokument pobytowy, i to taki, który uprawnia go do pracy, musi mieć zawsze. Czy możliwe jest zatrudnienie cudzoziemca, przebywającego w Polsce w ramach pobytu krótkoterminowego? Odpowiadamy.

  • Jak zatrudnić obywatela Ukrainy? Instrukcja krok po kroku
    Pracodawca, który planuje zatrudnienie obywatela Ukrainy powinien wiedzieć, że do podpisania umowy nie wystarczy jedynie potwierdzenie obywatelstwa ukraińskiego. Przede wszystkim należy upewnić się, że cudzoziemiec ma tytuł do legalnego pobytu w Polsce. Od czego zacząć? Jak legalnie powierzyć pracę obywatelowi Ukrainy? Wyjaśniamy.

  • Zezwolenie na pobyt czasowy po wizie „humanitarnej”
    Cudzoziemcy, którzy przebywają w Polsce na podstawie wizy wydanej w celu przyjazdu ze względów humanitarnych, z uwagi na interes państwa lub zobowiązania międzynarodowe (tzw. humanitarnej) mogą, najpóźniej ostatniego dnia jej ważności, złożyć wniosek o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy ze względu na inne okoliczności. Czy praca na takim zezwoleniu na pobyt czasowy może być wykonywana bez konieczności uzyskiwania zezwolenia na pracę lub oświadczenia o powierzeniu wykonywania pracy? Odpowiadamy.

  • Zezwolenie na pobyt czasowy. Kiedy wygasa z mocy prawa?
    Zezwolenie na pobyt czasowy jest dokumentem legalizującym pobyt cudzoziemca z kraju trzeciego w Polsce. Wydaje się je na maksymalnie 3 lata w związku z okolicznością, która uzasadnia ten pobyt. O zezwolenie na pobyt czasowy wnioskuje cudzoziemiec w urzędzie wojewódzkim. Kiedy takie zezwolenie wygasa z mocy prawa? Odpowiadamy.

  • Rodzaje zezwoleń na pracę [INFOGRAFIKA]
    Zanim cudzoziemiec będący obywatelem państwa spoza obszaru UE/EOG rozpocznie pracę w Polsce, (co do zasady) musi posiadać odpowiednie zezwolenie na pracę. Rodzaj zezwolenia zależy w głównej mierze od tego, jak długo cudzoziemiec będzie wykonywał swoje obowiązki zawodowe, jaki mają one charakter oraz czy zatrudnia go firma polska, czy zagraniczna. Oto rodzaje zezwoleń na pracę w Polsce.

  • Kiedy nie trzeba uzyskiwać nowego zezwolenia na pracę?
    Zezwolenie na pracę (typu A) legalizuje pracę cudzoziemców z krajów trzecich w Polsce. W dokumencie tym wskazani są konkretni pracodawca i obcokrajowiec. Ponadto, w zezwoleniu na pracę wymienione są warunki, na których cudzoziemiec powinien świadczyć pracę. Ich zmiana wymaga uzyskania nowego dokumentu. Jednak nie zawsze. W jakich okolicznościach, po dokonanych zmianach, nie trzeba uzyskiwać nowego zezwolenia na pracę? Odpowiadamy.

  • Zezwolenie na pracę sezonową. Co warto wiedzieć?
    Zezwolenie na pracę sezonową (typu S) jest szczególnym rodzajem zezwolenia na pracę w Polsce. Od „standardowego” zezwolenia na pracę (typu A) odróżnia je przede wszystkim urząd, w którym pracodawca o nie wnioskuje, wysokość opłaty i okres, na jaki może być wydane. Co warto wiedzieć o zezwoleniu na pracę sezonową? Oto garść przydatnych informacji.

  • Cudzoziemcy zwolnieni z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę (cz. 2)
    Co do zasady, cudzoziemcy z państw spoza UE, EOG i Szwajcarii, którzy chcą legalnie pracować w Polsce, muszą mieć zezwolenie na pracę. Od tej zasady są jednak liczne wyjątki, wymienione w ustawie i rozporządzeniu. Których cudzoziemców obejmuje zwolnienie z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę?

  • Potrzebujesz dostępu do starszych informacji? Skorzystaj z naszego Archiwum wiadomości.

    Pokaż/ukryj panel komentarzy