Zgodnie z przepisami, zawartymi w ustawie o cudzoziemcach (art. 121), zezwolenie na pobyt czasowy i pracę może być w każdym czasie, na wniosek cudzoziemca, zmienione przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce aktualnego pobytu cudzoziemca, jeżeli cudzoziemiec zamierza wykonywać pracę:

• u innego podmiotu powierzającego wykonywanie pracy lub w warunkach zwolnienia z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, lub
• u innego pracodawcy użytkownika, lub
• na innych warunkach niż określone w art. 118 ust. 1 pkt 2–5, czyli:
  • stanowisko, na jakim cudzoziemiec ma wykonywać pracę;
  • najniższe wynagrodzenie, które może otrzymywać cudzoziemiec na danym stanowisku,
  • wymiar czasu pracy,
  • rodzaj umowy, na podstawie której cudzoziemiec ma wykonywać pracę.

Czytaj także: Niebieska Karta UE a zmiana warunków pracy

Zaletą tej procedury jest to, że jest ona o połowę tańsza niż ubieganie się o nowe zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. Wadą jest to, że zmianie nie podlega okres ważności zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Jeżeli więc cudzoziemiec złoży wniosek o zmianę decyzji np. po dwóch latach pracy na zezwoleniu, zakładając, że miał je wydane na 3 lata, po zmianie decyzji zezwolenie będzie ważne jeszcze rok.  Zmiana zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie wiąże się z wymianą karty pobytu, jaka została wydana w następstwie jego udzielenia.

Kiedy wojewoda odmawia zmiany zezwolenia?

Jeśli wniosek o zmianę zezwolenia wynika ze zmiany podmiotu powierzającego wykonywanie pracy lub z nabycia przez cudzoziemca uprawnień do wykonywania pracy bez zezwolenia na pracę, wojewoda odmówi zmiany zezwolenia, gdy:

• cudzoziemiec nie wywiązał się z obowiązku powiadomienia o utracie pracy w terminie 15 dni roboczych,
• planowany okres zatrudnienia, wskazany z załączniku nr 1 do wniosku o zmianę zezwolenia, jest krótszy niż okres ważności zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, które podlega zmianie,
• cudzoziemiec nie spełnia wymogów zmiany zezwolenia w odniesieniu do poziomu wynagrodzenia, które pracodawca wskazał w załączniku nr 1 do wniosku o zmianę zezwolenia, przez to, że wynagrodzenie to:
  • jest niższe niż wynagrodzenie pracowników wykonujących w tym samym wymiarze czasu pracę porównywalnego rodzaju lub na porównywalnym stanowisku,
  • jest niższe niż wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę (tj. niższe niż 3010 zł brutto miesięcznie w 2022 r.),
• cudzoziemiec nie spełnia warunku dotyczącego posiadania ubezpieczenia zdrowotnego,
• pracodawca ma możliwość pozyskania pracowników na lokalnym rynku pracy,
• zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 117 pkt 1 lub 2 ustawy o cudzoziemcach.

Czytaj także: Rozmowa o prawie pracy [WYWIAD]

Wojewoda może odmówić zmiany, jeżeli podmiot powierzający wykonywanie pracy nie posiada środków finansowych ani źródeł dochodu niezbędnych do pokrycia zobowiązań wynikających z powierzenia pracy cudzoziemcowi lub nie prowadzi rzeczywistej działalności gospodarczej, rolniczej lub statutowej uzasadniającej powierzenie pracy cudzoziemcowi w danym okresie, w szczególności zawiesił działalność lub został wykreślony z właściwego rejestru, lub jego działalność jest w okresie likwidacji.

Jeśli konieczność zmiany zezwolenia jest wynikiem:

• zmiany pracodawcy użytkownika,
• zmiany warunków zatrudnienia,

Wojewoda może odmówić zmiany zezwolenia, gdy:

• pracodawca ma możliwość pozyskania pracowników na lokalnym rynku pracy,
• wynagrodzenie, które pracodawca wskazał w załączniku nr 1 do wniosku o zmianę zezwolenia, jest niższe niż wynagrodzenie pracowników wykonujących w tym samym wymiarze czasu pracę porównywalnego rodzaju lub na porównywalnym stanowisku.

Cudzoziemiec ma prawo do wniesienia odwołania od decyzji orzekającej o odmowie zmiany zezwolenia lub umorzeniu postępowania w tej sprawie. Odwołanie składa się do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców za pośrednictwem wojewody, który wydał tę decyzję w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Wojciech Napora (Zielona Linia 19524, Centrum Informacyjne Służb Zatrudnienia)

Źródło:

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

Urząd Do Spraw Cudzoziemców.