W większości przypadków osoby, z którymi mamy do czynienia to wzrokowcy, dlatego rekruter zapoznając się z otrzymaną dokumentacją może zapamiętać twarz kandydata. Dobrze dobrane zdjęcie może uatrakcyjnić CV, jednak z drugiej strony pojawiają się wątpliwości, czy rekruter nie oceni życiorysu wyłącznie na podstawie wyglądu.

W niektórych krajach dodawanie swojego wizerunku do życiorysu jest niedopuszczalne i prawnie zabronione, ponieważ na jego podstawie można dopuścić się dyskryminacji kandydata. Z tego powodu, kiedy wysyłamy dokumenty aplikacyjne do innego kraju, warto sprawdzić, czy dodając zdjęcie nie popełnimy gafy.

Polskie przepisy nie regulują kwestii umieszczania zdjęcia w życiorysie. Zgodnie z Kodeksem pracy pracodawca ma prawo żądać od osoby ubiegającej się o pracę podstawowych danych osobowych, jakimi są:

• imię (imiona) i nazwisko,
• datę urodzenia,
• dane kontaktowe wskazane przez taką osobę,
• wykształcenie,
• kwalifikacje zawodowe,
• przebieg dotychczasowego zatrudnienia.

W Kodeksie pracy nie ma wzmianki o tym, że zdjęcie w życiorysie jest wymagane, dlatego żądanie przyszłego pracodawcy w tym zakresie nie będzie zgodne z przepisami. Decyzja należy już do samego kandydata.

Jeśli aplikujący zdecyduje się jednak na umieszczenie zdjęcia w swoim CV, powinien przestrzegać kilku prostych zasad:

• zdjęcie prezentujące aktualny wygląd,
• strój zależny od charakteru pracy,
• wymiar i jakość zdjęcia pozwalający na odpowiednią ekspozycję kandydata,
• kadr obejmujący głowę i ramiona,
• brak dodatkowej grafiki i filtrów,
• uśmiech mile widziany.

Justyna Bilicz (Zielona Linia 19524, Centrum Informacyjne Służb Zatrudnienia)

Źródło: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy

Justyna Szymczyk, www.poradnikpracownika.pl

Anna Rutkowska-Mól, www.kadry.infor.pl