Wynagrodzenie postojowe jest szczególnym świadczeniem przewidzianym w art. 81 Kodeksu pracy. Przysługuje ono pracownikowi, mimo niewykonywania pracy. Sprawdź, w jakich sytuacjach pracodawca może obniżyć wynagrodzenie na czas przestoju, a kiedy powinien wypłacać pełne wynagrodzenie postojowe pracownikom.

Wynagrodzenie postojowe jest instrumentem ochrony pracownika, w sytuacji gdy brak pracy wynika z przyczyn organizacyjnych lub technicznych po stronie pracodawcy. Przysługuje ono pod warunkiem gotowości pracownika do pracy oraz braku jego winy w powstaniu przestoju.

Warunki uzyskania wynagrodzenia postojowego

Aby pracownikowi przysługiwało wynagrodzenie za przestój, muszą być spełnione łącznie dwa podstawowe warunki:

1. Gotowość pracownika do pracy. Pracownik musi pozostawać w stanie faktycznej gotowości do wykonywania pracy. Oznacza to, że powinien być zdolny do jej podjęcia i pozostawać do dyspozycji pracodawcy. Gotowość ta polega m.in. na możliwości niezwłocznego stawienia się w miejscu pracy na wezwanie pracodawcy.
2. Przestój z przyczyn dotyczących pracodawcy. Przyczyną niewykonywania pracy muszą być okoliczności związane z funkcjonowaniem zakładu pracy, a nie z winą pracownika. Do takich przyczyn zalicza się np.:

• awarie maszyn lub urządzeń,
• brak materiałów do produkcji,
• przerwy w dostawie energii lub Internetu,
• wstrzymanie produkcji,
• decyzje organizacyjne pracodawcy.

Ważne jest, że przyczyny te mogą być zarówno zawinione przez pracodawcę, jak i od niego niezależne (np. awaria infrastruktury). Kluczowe jest jednak to, że pracownik nie ponosi za nie odpowiedzialności.

Czytaj także: Termin wypłaty wynagrodzenia za pracę – w trakcie zatrudnienia i po zakończonej umowie

Wysokość wynagrodzenia postojowego

Wysokość wynagrodzenia za czas przestoju zależy od sposobu ustalenia wynagrodzenia pracownika.

Jeżeli w umowie o pracę wyodrębniono stawkę godzinową lub miesięczną (np. wynagrodzenie zasadnicze), pracownik otrzymuje 100% tej stawki za czas przestoju.

Jeżeli wynagrodzenie nie zostało określone w formie stawki miesięcznej lub godzinowej (np. wynagrodzenie akordowe lub prowizyjne), pracownikowi przysługuje 60% wynagrodzenia.

W każdym przypadku wynagrodzenie postojowe nie może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę obowiązujące w danym roku.

Komu przysługuje wynagrodzenie postojowe?

Prawo do wynagrodzenia postojowego przysługuje osobom zatrudnionym na podstawie:

• umowy o pracę,
• powołania,
• wyboru,
• mianowania,
• spółdzielczej umowy o pracę.

Nie ma znaczenia przy tym rodzaj umowy (na czas określony lub nieokreślony) oraz wymiar czasu pracy (pełny lub niepełny etat).

Kiedy wynagrodzenie postojowe nie przysługuje?

Pracownik nie otrzyma wynagrodzenia postojowego, gdy:

• przestój nastąpił z jego winy,
• nie pozostawał w gotowości do pracy,
• jest zatrudniony na podstawie umowy cywilnoprawnej (np. umowy zlecenia lub o dzieło).

W takich sytuacjach brak wykonywania pracy nie powoduje powstania obowiązku wypłaty wynagrodzenia.

Czytaj także: Wynagrodzenie minimalne w 2026 r.

Możliwość powierzenia innej pracy

Zgodnie z art. 81 ust. 3 Kodeksu pracy, w czasie przestoju pracodawca może powierzyć pracownikowi inną odpowiednią pracę. W takim przypadku pracownik otrzymuje wynagrodzenie przewidziane za tę pracę, jednak nie niższe od wynagrodzenia przysługującego za czas przestoju. Jest to rozwiązanie mające ograniczyć skutki przestoju dla pracodawcy i pracownika.

Źródło:

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.