To, kiedy pracownik będzie miał wolne, w dużej mierze zależy od pracodawcy. Oczywiście przepisy prawa pracy zapewniają pracownikowi prawo do urlopu czy urlopu na żądanie w nagłych przypadkach. Nici jednak z wolnego, jeśli pracodawca się na niego nie zgadza.

Urlop bez zgody szefa

Do podstawowych obowiązków pracowniczych należy świadczenie pracy i pozostawanie do dyspozycji pracodawcy – przypomnijmy, że mowa o umowie o pracy. Każda nieobecność w pracy wymaga usprawiedliwienia.

Jeśli pracownikowi zamarzy się dzień wolny i poinformuje o tym pracodawcę, ale nie złoży wniosku lub nie poczeka na jego podpisanie, będzie miał nieusprawiedliwioną nieobecność w pracy. To samo dotyczy urlopu na żądanie. Samo poinformowanie pracodawcy o urlopie na żądanie nie wystarczy. Należy poczekać na zgodę szefa.

Nieusprawiedliwioną nieobecność w pracy przepisy zaliczają do ciężkich naruszeń obowiązków pracowniczych.

Co grozi za nieusprawiedliwioną nieobecność w pracy?

Ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych przez podwładnego uprawnia pracodawcę do rozwiązania umowy o pracę na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy – tak zwanego zwolnienia dyscyplinarnego.

Wyroki Sądów, w obu przypadkach braku akceptacji pracodawcy co do urlopu, potwierdzają zgodne z przepisami zwolnienie dyscyplinarne [SN 3 kwietnia 2001 (I PKN  587/00), SN 16 września 2008 (II PK 26/08)].

Zwolnienie lekarskie jest również usprawiedliwieniem nieobecności. Oczywiście musi być wystawione zgodnie z przeznaczeniem, na okres całej nieobecności. Zwolnienie lekarskie wykorzystywane niezgodnie z przeznaczeniem daje pracodawcy możliwość zwolnienia dyscyplinarnego.

Joanna Kuzub (Zielona Linia 19524, Centrum Informacyjne Służb Zatrudnienia)