Kwestie działań pracodawców w sytuacji zagrożenia koronawirusem w Polsce regulują dwie ustawy: o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych z dnia 2 marca br. oraz o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi z dnia 5 grudnia 2008 roku.

Podpisana przez prezydenta ustawa dotycząca działań w związku z pojawieniem się w Polsce koronawirusa tylko w dwóch miejscach odnosi się do sytuacji pracodawców. Dotyczą one pracy zdalnej oraz dodatkowego zasiłku opiekuńczego. W przypadku innych kwestii firmy powinny odwoływać się do zapisów regulacji z 2018 roku mającej na celu zwalczanie m.in. takich zakażeń jak COVID-19.

Praca zdalna i opieka nad dziećmi

Pracodawca ponosi odpowiedzialność za bezpieczeństwo pracownika – wynika to z Kodeksu pracy. W sytuacji zagrożenia koronawirusem może on polecić pracownikowi wykonywanie, przez czas oznaczony, pracy określonej w umowie o pracę, poza miejscem jej stałego wykonywania. W praktyce zazwyczaj oznacza to nie przychodzenie do biura i pracę zdalną z domu. Taką możliwość przewiduje art. 3 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19.

W ustawie nie znajdziemy jednak informacji, na jaki czas może zostać wprowadzony w firmie system pracy zdalnej. Zgodnie z informacjami przekazywanymi przez Głównego Inspektora Sanitarnego czas wylęgania się wirusa to 14 dni. Może być to wskazówką dla pracodawców, na jaki okres wprowadzić zmiany w organizacji.

Warto dodać, że w związku z zamknięciem szkoły, przedszkola lub żłóbka z powodu COVID-19 pracownikom, którzy muszą zająć się dziećmi przysługuje dodatkowy zasiłek opiekuńczy. Przyznawany jest on na okres maksymalnie 14 dni.

Badania lekarskie

Kodeks pracy określa zasady kierowania pracowników na badania lekarskie i przeprowadzania badań wstępnych, okresowych i kontrolnych pracownika, a tryb i zakres badań profilaktycznych określa rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, z zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w kodeksie pracy. Na podstawie tych przepisów pracodawca nie jest uprawniony do oceny stanu zdrowia zatrudnionego – to stanowisko Państwowej Inspekcji Pracy wyrażone w komunikacie odnośnie koronawirusa.

Ww. przepisy prawa nie uprawniają pracodawców do kierowania pracowników na badania lekarskie w kierunku rozpoznania chorób wirusowych, a taką jest m.in. COVID-19, bez zgody pracownika, jeżeli taka potrzeba nie jest podyktowana wykonaniem kolejnego badania okresowego. Pracodawcy mogą, bowiem kierować pracowników na badania lekarskie zgodnie z częstotliwością wskazaną w ww. przepisach prawa oraz gdy niezdolność do pracy trwa dłużej niż 30 dni.

AdWise Group