Pracownik uprawniony do urlopu wychowawczego może złożyć pracodawcy pisemny wniosek o obniżenie wymiaru czasu pracy do wymiaru nie niższego niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy w okresie, w którym mógłby korzystać z takiego urlopu.

Kto może złożyć wniosek o obniżenie wymiaru czasu pracy?

Prawo do obniżenia wymiaru etatu przysługuje pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę, którzy:

• posiadają łącznie przynajmniej 6 miesięcy stażu pracy (wlicza się także poprzednie okresy zatrudnienia, a przerwy w zatrudnieniu nie mają znaczenia);
• sprawują opiekę nad dzieckiem do lat sześciu.

Warto zaznaczyć, że z obniżenia wymiaru czasu pracy może skorzystać tylko jeden z rodziców. Osoba składająca wniosek powinna przedstawić pracodawcy oświadczenie, że drugi rodzic nie korzysta z tego prawa w swoim zakładzie pracy. W przypadku obniżenia wymiaru etatu dotychczasowe wynagrodzenie zostanie proporcjonalnie zmniejszone.

Skorzystanie z możliwości obniżenia wymiaru czasu pracy nie ma wpływu na prawo pracownika do urlopu wychowawczego. Okres pracy w obniżonym wymiarze etatu nie pomniejsza zatem wymiaru przysługującego pracownikowi urlopu wychowawczego.

Przez jaki okres można korzystać z obniżenia wymiaru czasu pracy?

Z pracy w obniżonym wymiarze pracownik może skorzystać przez okres nie dłuższy niż 35 miesięcy (lub 36 miesięcy – w przypadku pracownika samotnie wychowującego dziecko) i nie dłużej niż do zakończenia roku kalendarzowego, w którym dziecko kończy 6 rok życia.

Wniosek o obniżenie wymiaru czasu pracy

Wniosek o obniżenie wymiaru czasu pracy składa się na 21 dni przed rozpoczęciem wykonywania pracy w obniżonym wymiarze. Jeżeli wniosek został złożony bez zachowania tego terminu, pracodawca powinien obniżyć wymiar czasu pracy nie później niż z upływem 21 dni od dnia złożenia wniosku.

Ochrona pracownika

Od dnia złożenia wniosku o obniżenie wymiaru czasu pracy do dnia powrotu do nieobniżonego wymiaru czasu pracy, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 12 miesięcy, pracownik podlega ochronie przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę.

Rozwiązanie przez pracodawcę umowy w tym okresie jest dopuszczalne tylko w przypadku:

• ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy;
• zaistnienia okoliczności uzasadniających rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika;
• zwolnień grupowych lub indywidualnych przeprowadzanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników.

Jeżeli pracownik złoży wniosek o obniżenie wymiaru czasu pracy po dokonaniu czynności zmierzającej do rozwiązania umowy o pracę, umowa rozwiązuje się w terminie wynikającym z tej czynności.

Szczegółowych informacji w zakresie prawa pracy udziela Państwowa Inspekcja Pracy.

Katarzyna Sędziak (Zielona Linia 19524, Centrum Informacyjne Służb Zatrudnienia)

Źródło:

• Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.
• Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15.05.1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.
• Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników.