Na te pytania postaramy się odpowiedzieć, opierając się na przepisach Ustawy o ewidencji ludności z dnia 24 września 2010 r., które weszły w życie z początkiem marca tego roku.

Kiedy o numer PESEL dla cudzoziemca wnioskuje urząd?

Obowiązek meldunkowy w Polsce dotyczy również cudzoziemców. Właściwy organ gminy, dokonując meldunku cudzoziemca, z urzędu wnioskuje o numer PESEL. Jednak dotyczy to jedynie cudzoziemców, którzy przebywają w Polsce w związku z:

• uzyskaniem prawa stałego pobytu przez obywatela państwa UE, EFTA oraz przez członka jego rodziny;
• udzieleniem zezwolenia na pobyt stały oraz udzieleniem zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej,
• uzyskaniem statusu uchodźcy, ochrony uzupełniającej, azylu, zgody na pobyt tolerowany, uzyskaniem ochrony czasowej oraz zgody na pobyt ze względów humanitarnych.

Również członkowie rodzin cudzoziemców, którzy uzyskali status uchodźcy lub ochrony uzupełniającej otrzymują w ten sposób numer PESEL.

Kiedy o PESEL powinien wnioskować cudzoziemiec?

W przypadku cudzoziemców przebywających w Polsce na podstawie wizy lub zezwolenia na pobyt czasowy wniosek o numer PESEL nie jest składany z urzędu. Osoba, jeśli potrzebuje numeru PESEL, zobowiązana jest sama wnioskować o jego nadanie. Jedyną trudność w tym przypadku może stanowić wymagane przez przepisy podanie podstawy prawnej – umotywowanie do jakich celów numer PESEL jest tej osobie potrzebny. W tym bowiem przypadku numer PESEL wydawany jest cudzoziemcowi tylko w sytuacji, gdy jest on mu niezbędny w celu załatwienia sprawy życia codziennego.  Przykładem takiej sytuacji jest chociażby wyrobienie prawa jazdy. 

Pracodawca nie może wnioskować o nadanie numeru PESEL dla zatrudnianego cudzoziemca.

Agnieszka Juźwiuk (Zielona Linia 19524, Centrum Informacyjne Służb Zatrudnienia)

Źródła:

Ustawa z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności