Zasady obliczania dodatkowego wynagrodzenia rocznego określa art. 4 ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej. Zgodnie z nim, trzynastkę ustala się w wysokości 8,5 proc. sumy wynagrodzenia za pracę otrzymanego przez pracownika w ciągu roku kalendarzowego, za który przysługuje to wynagrodzenie. Trzynastka podlega oskładkowaniu i opodatkowaniu na takich samych zasadach jak wynagrodzenie zasadnicze.

Czytaj także: Rozwiązanie umowy o pracę a wypłata wynagrodzenia

Co się wlicza do trzynastki?

Do trzynastki wlicza się wynagrodzenie otrzymane przez pracownika w ciągu roku kalendarzowego, z uwzględnieniem wynagrodzenia i innych świadczeń ze stosunku pracy, obliczanych zgodnie z zasadami przyjętymi w rozporządzeniach urlopowych.

Do podstawy trzynastki wlicza się zatem:

• wynagrodzenie i inne świadczenia ze stosunku pracy przyjmowane do obliczenia ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy,
• wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy,
• wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy przysługujące pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy.

Czytaj także: Zakładowy staż pracy a okres wypowiedzenia

Co nie wlicza się do trzynastki?

Przy ustaleniu wysokości dodatkowego wynagrodzenia rocznego niezbędne jest przyjęcie wynagrodzenia otrzymanego przez pracownika oraz jego elementów składkowych, które nie podlegają wyłączeniu.

Składniki nieuwzględniane do podstawy trzynastki to:

• jednorazowa lub okazjonalna wypłata za spełnienie określonego zadania lub za określone osiągnięcie,
• wynagrodzenie za czas gotowości do pracy oraz za czas niezawinionego przez pracownika przestoju,
• nagroda jubileuszowa,
• wynagrodzenie za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy innej niż urlop wypoczynkowy (urlop zdrowotny, urlop okolicznościowy, dni wolne na opiekę nad dzieckiem do 14 lat z art. 188 KP, czas oddania krwi w stacji krwiodawstwa przez pracownika będącego krwiodawcą),
• zasiłek z ubezpieczenia chorobowego i wypadkowego,
• ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy,
• wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną,
• kwota wyrównania do wynagrodzenia za pracę do wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę,
• nagroda z zakładowego funduszu nagród,
• odprawa emerytalna lub rentowa i inne odprawy pieniężne,
• wynagrodzenie i odszkodowanie przysługujące w razie rozwiązania stosunku pracy.

Katarzyna Sędziak (Zielona Linia 19524, Centrum Informacyjne Służb Zatrudnienia)

Źródło:

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

Ustawa z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej.