Zasady rozwiązywania umowy o pracę w Polsce reguluje Kodeks pracy. Sprawdź, w jakich trybach można rozwiązać umowę o pracę z dnia na dzień.

Ogólne przepisy o rozwiązaniu umowy o pracę określa art. 30 Kodeksu pracy. Ustawa przewiduje trzy tryby rozwiązania umowy o pracę z pracownikiem, w przypadku których umowa może być rozwiązana z dnia na dzień. Są to:

• porozumienie stron,
• rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika,
• rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z przyczyn niezawinionych przez pracownika.

Porozumienie stron

Rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron opisuje art. 30 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy. Jest to najszybszy i najbardziej polubowny tryb zakończenia współpracy, wymagający obopólnej zgody pracownika i pracodawcy na termin oraz warunki rozstania. Porozumienie stron może dotyczyć każdego rodzaju umowy i można je zastosować w dowolnym czasie. Termin rozwiązania umowy nie musi pokrywać się z ustawowymi okresami wypowiedzenia. Z wnioskiem o rozwiązanie umowy za porozumieniem stron może wystąpić zarówno pracownik, jak i pracodawca.

Czytaj także: Nowelizacja Kodeksu pracy – jawność wynagrodzeń i równość szans

Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika

Warunki rozwiązania umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia określa art. 52 ust. 1 Kodeksu pracy. Ten rodzaj wypowiedzenia umowy o pracę popularnie nazywa się „zwolnieniem dyscyplinarnym”. Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia dopuszczalne jest tylko w ściśle określonych przypadkach wymienionych w Kodeksie pracy.

Pracodawca może rozwiązać umowę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie:

• ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych,
• popełnienia przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na
• zajmowanym stanowisku, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem,
• zawinionej przez pracownika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku.

Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika nie może nastąpić po upływie 1 miesiąca od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy.

Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia bez winy pracownika

Art. 53 ust. 1 Kodeksu pracy przewiduje także rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia bez winy pracownika. Może ono nastąpić tylko w szczególnych sytuacjach związanych z długotrwałą usprawiedliwioną nieobecnością w pracy.

Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia:

• jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa:
  • dłużej niż 3 miesiące – gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 6 miesięcy,
  • dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące – gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową;
• w razie usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1, trwającej dłużej niż 1 miesiąc.

Czytaj także: Zakończenie umowy o pracę w trakcie urlopu macierzyńskiego

Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia nie może nastąpić w razie nieobecności pracownika z powodu sprawowania opieki nad dzieckiem. Dotyczy to okresu pobierania z tego tytułu zasiłku, a w przypadku odosobnienia pracownika ze względu na chorobę zakaźną – okresu pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku.

Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia nie może nastąpić po stawieniu się pracownika do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności.

Źródło:

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.

www.biznes.gov.pl