W praktyce wielu pracodawców – szczególnie w mniejszych firmach – powierza jednemu pracownikowi obowiązki odpowiadające więcej niż jednemu stanowisku. Powstaje więc pytanie, czy zgodnie z polskim prawem pracy możliwe jest wykonywanie pracy na dwóch stanowiskach w ramach jednej umowy o pracę?

Kodeks pracy nie zawiera przepisu, który wprost zakazywałby wykonywania obowiązków odpowiadających kilku stanowiskom w ramach jednej umowy o pracę. Kluczowe znaczenie ma natomiast sposób określenia warunków zatrudnienia.

Zgodnie z art. 29 Kodeksu pracy, umowa o pracę powinna określać m.in.:

• rodzaj pracy,
• miejsce wykonywania pracy,
• wynagrodzenie,
• wymiar czasu pracy.

Czytaj także: Jak zatrudnić małżonka w firmie?

Kluczowy element  – rodzaj pracy

Najważniejszym elementem w tym przypadku jest rodzaj pracy. Może on zostać określony:

• wąsko (np. „księgowy”),
• szeroko (np. „pracownik administracyjno-biurowy”).

Jeżeli zakres obowiązków obejmuje zadania charakterystyczne dla dwóch stanowisk, to można je objąć jedną umową o pracę, pod warunkiem, że rodzaj pracy został opisany odpowiednio szeroko. Na przykład, pracownik może być zatrudniony na stanowisko „specjalista ds. administracji i kadr”, wykonując obowiązki z obu obszarów – administracji i kadr.

Jedna czy dwie umowy?

Możliwe są dwa rozwiązania:

• Jedna umowa o pracę:
  • gdy obowiązki są ze sobą powiązane,
  • gdy można je logicznie ująć w jednym rodzaju pracy,
  • gdy czas pracy mieści się w normach (np. pełen etat).
• Dwie odrębne umowy o pracę:
  • gdy obowiązki są wyraźnie rozdzielne,
  • gdy dotyczą różnych stanowisk o odmiennym charakterze,
  • gdy istnieje potrzeba rozdzielenia czasu pracy lub wynagrodzenia.

Czytaj także: Chcesz zatrudnić pracownika? Sprawdź, jakie koszty poniesiesz

Wynagrodzenie i obowiązki pracodawcy

Jeśli pracownik wykonuje obowiązki odpowiadające kilku stanowiskom w ramach jednej umowy, wynagrodzenie powinno uwzględniać cały zakres obowiązków. Pracodawca nie może „ukrywać” dodatkowej pracy bez odpowiedniej rekompensaty.

Ponadto pracodawca powinien jasno określić zakres obowiązków (np. w opisie stanowiska) oraz przestrzegać norm czasu pracy.

W przypadku kontroli lub sporu sądowego istotne będzie faktyczne wykonywanie pracy, a nie tylko zapisy umowy o pracę.

W praktyce kluczowa jest przejrzystość i uczciwość w ukształtowaniu stosunku pracy – zarówno po stronie pracodawcy, jak i pracownika.

Źródło:

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

https://www.pip.gov.pl/dla-pracodawcow/porady-prawne/stosunek-pracy#title_2