Powrót

Reforma Strategii Lizbońskiej

Reforma Strategii Lizbońskiej

Po dokonaniu oceny poczynionych postępów w zakresie realizacji celów Strategii Lizbońskiej Komisja Europejska uznała, że Europa jest daleka od potencjału, jaki oferuje strategia lizbońska, a poczyniony dotychczas postęp jest niewystarczający zarówno na poziomie europejskim i jak i na poziomach krajowych.

Podczas szczytu Rady Europejskiej w Barcelonie w 2005 r. Rada Europejska wydała Komunikat na Wiosenny Szczyt Rady Europejskiej „Wspólne działania na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Nowy początek strategii lizbońskiej”  [COM(2005)24 końcowy].

W dokumencie zawnioskowano o nowy początek Strategii Lizbońskiej, w ramach której zaproponowano dwa zasadnicze priorytety – zapewnienie silniejszego, trwałego wzrostu gospodarczego oraz tworzenie większej liczby lepszych miejsc pracy przy zachowaniu pełnej zgodności z celami zrównoważonego rozwoju.

Priorytety te formalnie potwierdzono w konkluzjach Rady Europejskiej z dnia 22–23 marca 2005 roku, które wyznaczyły nowe ramy Agendy Lizbońskiej na lata 2005–2010. Proponowane w ramach programu środki realizacji polityki należą do trzech podstawowych obszarów:

Bardziej atrakcyjne miejsce dla inwestowania i pracy

  • Rozszerzenie i pogłębienie wspólnego rynku.
  • Poprawa prawodawstwa europejskiego i krajowego.
  • Stworzenie otwartych i konkurencyjnych rynków w obrębie Europy i poza nią.
  • Rozszerzenie i poprawa infrastruktury europejskiej.

Wiedza i innowacje na rzecz wzrostu gospodarczego

  • Wzrost i poprawa inwestycji w dziedzinie badań i rozwoju
  • Pobudzenie innowacji, wykorzystanie ICT oraz zrównoważone wykorzystanie zasobów.
  • Przyczynienie się do rozwoju silnej europejskiej bazy przemysłowej.

Tworzenie większej liczby lepszych miejsc pracy

  • Zaangażowanie większej liczby osób w aktywną działalność zawodową oraz modernizacja systemów zabezpieczeń socjalnych.
  • Zwiększenie zdolności dostosowawczej pracowników i przedsiębiorstw oraz elastyczności rynków pracy.
  • Wzrost inwestycji w kapitał ludzki poprzez lepsze systemy edukacji i zdobywanie.

Jednocześnie postanowiono wyznaczyć nowy model wdrażania celów Strategii poprzez mocniejsze jej umocowanie w politykach krajowych państw członkowskich. Państwa UE zostały zobowiązane do przygotowywania Krajowych Programów Reform, tj. programu realizacji celów Strategii na poziomie narodowym.

W czerwcu 2005 r. Rada Europejska zatwierdziła ”Zintegrowane wytyczne na rzecz wzrostu i zatrudnienia na lata 2005 – 2008 ”, stanowiących główne filary odnowionej Strategii Lizbońskiej oraz podstawę do opracowania przez Państwa Członkowskie odpowiednich programów krajowych.

W lipcu 2005 r. Komisja Europejska przyjęła Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Wspólne działania na rzecz wzrostu i zatrudnienia: Wspólnotowy program lizboński” (COM(2005) 330 końcowy).

Program ten stanowił odpowiednik programów krajowych i obejmował wszystkie działania na poziomie Wspólnoty. Struktura programu odpowiadała strukturze zintegrowanych wytycznych na rzecz wzrostu i zatrudnienia miał uzupełniać działania realizowane przez państwa UE. Składała się z 50 szczegółowych inicjatyw, które podzielono na osiem następujących kategorii:

  1. Wspieranie wiedzy i innowacji w Europie.
  2. Reforma polityki udzielania pomocy państwa.
  3. Poprawa i uproszczenie ram prawnych prowadzenia działalności gospodarczej.
  4. Wprowadzenie wewnętrznego rynku usług.
  5. Sfinalizowanie porozumienia w ramach rundy negocjacyjnej z Doha1.
  6. Usuwanie przeszkód w swobodnym przepływie osób, pracowników i kadry akademickiej.
  7. Wypracowanie wspólnego podejścia do kwestii migracji ekonomicznej.
  8. Wspieranie działań dotyczących społecznych skutków przekształceń gospodarczych.

 

1Runda z Doha – runda negocjacyjna w ramach Światowej Organizacji Handlu trwająca od 2001 roku. Do głównych omawianych kwestii należą m.in. dalsze kroki na rzecz liberalizacji handlu, subsydiowanie rolnictwa, prawo patentowe, regulacje antydumpingowe oraz ochrona własności intelektualnej. Jednym
z celów negocjacji jest dążenie do poprawy sytuacji w krajach biednych.