Strona główna > Dział Powroty>Powrotnik>Świadczenia społeczne>Praca za granicą a świadczenia społeczne w Polsce>Zasiłek dla bezrobotnych po powrocie do Polski > Ogólne zasady przyznawania prawa do zasiłku dla bezrobotnych po powrocie do Polski



Tagi: U1 E301, Zasiłek dla bezrobotnych, Transfer świadczeń

Ogólne zasady przyznawania prawa do zasiłku dla bezrobotnych po powrocie do Polski

Osoba, która po okresie pracy w którymś z państw członkowskich Unii Europejskiej, Islandii, Liechtensteinie, Norwegii lub Szwajcarii wróciła do Polski, nie może znaleźć zatrudnienia i nie ma już prawa do transferu zasiłku, może starać się o prawo do świadczenia dla bezrobotnych dzięki zasadzie sumowania okresów ubezpieczenia i zatrudnienia.

Jeśli po powrocie do Polski nie możemy znaleźć pracy, a w ciągu ostatnich 18 miesięcy pracowaliśmy w jednym lub kilku państwach członkowskich Unii Europejskiej, w Islandii, Liechtensteinie, Norwegii lub w Szwajcarii, to możemy ubiegać się o prawo do otrzymywania świadczenia dla osób bezrobotnych. Jest to możliwe dzięki tzw. zasadzie sumowania okresów ubezpieczenia i zatrudnienia. Jej istotą jest umożliwienie uzyskania świadczeń osobie pracującej w dwóch (lub więcej) państwach objętych koordynacją systemów zabezpieczenia społecznego.

W celu zaliczenia okresów zatrudnienia z innego państwa przy ubieganiu się o zasiłek dla bezrobotnych jest wymagane, żeby ostatni okres zatrudnienia był w państwie, w którym osoba bezrobotna będzie się ubiegała o zasiłek. Oznacza to, że aby móc po powrocie z zagranicy ubiegać się o polski zasiłek, należy wykazać się ostatnim miejscem zatrudnienia właśnie w Polsce.

W wypadku pracy w krajach Unii Europejskiej, EOG oraz Szwajcarii sumowaniu podlegają zarówno okresy pracy najemnej, jak i pracy na własny rachunek.

Przykład:
Jan Pietrzak, majster budowlany, pięć lat pracował w Niemczech. Wrócił do kraju i podjął zatrudnienie. Niestety, po czterech miesiącach został zwolniony. Wystąpił do urzędu pracy o przyznanie mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Gdyby nie istniały zasady koordynacji, w tym zasada sumowania okresów ubezpieczenia lub zamieszkania, mężczyzna nie uzyskałby prawa do zasiłku, bo miał zbyt krótki staż pracy (nie spełniał warunku posiadania minimum 365 dni zatrudnienia w ciągu ostatnich 18 miesiący przed rejestracją). Mężczyzna ten ma jednak staż pracy wynoszący łącznie pięć lat i cztery miesiące, spełnia zatem krajowe wymogi do przyznania prawa do polskiego zasiłku. Ponieważ ostatnim okresem zatrudnienia była praca w Polsce, nie ma przeszkód do przyznania i wypłaty polskiego zasiłku dla bezrobotnych.

Warto wiedzieć
Od zasady mówiącej, że ostatni okres zatrudnienia musi być w państwie, w którym osoba bezrobotna będzie się ubiegała o zasiłek, istnieje wyjątek. Dokładnie opisujemy go w artykule „Zasiłek dla pracowników przygranicznych i powracających do kraju”.

Aby okres przepracowany w Islandii, Liechtensteinie, Norwegii i Szwajcarii mógł zostać dodany do okresu wymaganego do przyznania prawa do polskiego zasiłku dla bezrobotnych, musimy uzyskać w tym państwie formularz E 301. Jest on jedynym uznawanym dokumentem potwierdzającym okresy ubezpieczenia lub zatrudnienia przebyte w tych państwach. Z wnioskiem o wydanie formularza należy wystąpić do instytucji odpowiedzialnej w danym państwie za przyznanie i wypłacanie zasiłków dla bezrobotnych. Dane teleadresowe tych instytucji można znaleźć na stronie internetowej Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej: http://www.mpips.gov.pl/index.php?gid=52.

Aby został uznany okres przepracowany w którymś z państw Unii Europejskiej, możemy wystąpić do instytucji w państwie ostatniego zatrudnienia o dokument PD U1 (dawny formularz E 301). Jeśli tego nie zrobimy, wojewódzki urząd pracy w Polsce, po złożeniu przez bezrobotnego dokumentów od zagranicznego pracodawcy, uzyska te informacje na specjalnych dokumentach SED od instytucji właściwej z odpowiedniego państwa UE.

Po powrocie do Polski i utracie zatrudnienia w kraju powinniśmy zarejestrować się jako osoba bezrobotna w powiatowym urzędzie pracy właściwym ze względu na miejsce naszego zamieszkania oraz złożyć tam wszelkie dokumenty konieczne do przyznania prawa do zasiłku wraz z formularzem E 301 – w wypadku osób pracujących poprzednio w Islandii, Liechtensteinie, Norwegii lub Szwajcarii lub z dokumentem PD U1 – w przypadku osób pracujących w przeszłości w państwach Unii Europejskiej.

Po rejestracji w powiatowym urzędzie pracy należy zgłosić się do wojewódzkiego urzędu pracy, który podejmuje decyzję w kwestii przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych na zasadach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Warto wiedzieć
Jeśli pracowaliśmy w Islandii, Liechtensteinie, Norwegii lub Szwajcarii i nie mamy formularza E 301, to uzyska go za nas wojewódzki urząd pracy po dostarczeniu dokumentów potwierdzających pracę za granicą. Przedłuży to jednak procedurę, gdyż zasiłek dla bezrobotnych będzie przyznany dopiero od dnia pełnego udokumentowania prawa, tzn. od dnia złożenia kompletu dokumentów, w tym formularza E 301, który będzie musiała na prośbę wojewódzkiego urzędu pracy przysłać do Polski właściwa instytucja zagraniczna.

Zasiłek dla bezrobotnych będzie przyznany na podstawie polskich przepisów i wypłacany w wysokości przysługującej zgodnie z polskim prawem.

powrót

Oceń nas! Odpowiedz na kilka pytań i pomóż nam udoskonalić treści Powrotnika.

  

Nie masz czasu na doczytanie artykułu do końca?

Kod QR

Zrób zdjęcie
lub zapisz jego kod QR!

Czym jest kod QR?

 
wyszukiwarka ofert pracywyszukiwarka szkoleń